Haz
27th

Eleştiri-Yorum… “Yaprak Dökümü” Dizi Film

Posted by Dursun Ferikel

25 Haziran Çarşamba günü milli maçı beklerken eşlerimizin isteği üzerine Yaprak Dökümü dizisini de büyük bir keyifle!! seyrettik. Diziyi seyrederken bir cümle çok garibime gitti ve gülmeye başladım. Şimdi o cümleyi sizlerle paylaşmak istiyorum. Bu muhteşem ailenin orta yaşlı ve onların yaşadığı herşeyden haberi olan bir komşusu var, kızıyla beraber yaşıyorlar. Ferhunde’nin en son yediği halttan sonra kızına dönüp diyor ki, Ferhunde’yi kastederek  “Bu aileye yapılır mı bu….?” 

Bu cümleden sonra gülmeye başladım, şimdi size elimden geldiğince “Bu aile” denilen bu muhterem aileyi anlatmaya çalışacağım.. Bakalım ben anlattıktan sonra sizler bu aile hakkında ne düşüneceksiniz…

Bu muhterem aile 1 karı-koca ve onların çocukları olan 4 kız 1 erkek ve 1 gelinden oluşuyor.  Şimdi kızları tanıyalım. Kız kardeşlerden Nejla, Oğuz isimli delikanlıya aşık oluyor.  Ancak Oğuz Nejla’nın ablası olan Leyla’ya da kur yapıyor ve Leyla ile birlikte oluyorlar. Bunun sonucunda da Nejla ile ayrılıp, Leyla ile evleniyorlar. Ancak ilerleyen günlerde Nejla ile Oğuz’un eski aşkları depreşiyor ve Oğuz Nejla’yı ayartıyor ve beraber kaçıyorlar. Eniştesi ile kaçan Nejla’yı ailesi red ediyor. Oğuz ise karısı, baldızı derken birde patronun hanımıyla ilişki yaşıyor. Patronun hanımı hamile kalıyor ve Nejla ile kaçtığı günlerde çocukları dünyaya geliyor!!!  Bu arada Oğuz  (daha fazla…)

Haz
1st

“Köşe Nine”

Posted by UlviyeYilmaz

Mega Kentlerde yaşamanın zorluklarını yetişkin insalar olarak hepimiz çok iyi biliyoruz. Bunları yazmaya kalksam sonunu getiremem zaten niyetimde bu değil. Benim anlatmaya çalışacagım -tabi başarabilirsem- komşuluk ve mahalle ilişiklerimiz. Aynı sitelerde, aynı apartmanlarda oturmamız tabiki herkesi çok iyi tanıyacağımız anlamına gelmiyor. En azından yakın cevrelerde oturanların konuşmaya zamanları yoksa bile tebessümle bile olsa merhabalaşmaları gerekmiyormu? Aynı mekânları paylaşıyorsak aynı kapılardan girip çıkıyorsak “iyi günler” ya da “iyi akşamlar” demek çok mu zor… Kapı komşumuz veya yan komşumuz üst ve diger tanıdıgımız, bildigimiz mahalledeki komşularımız, hastalanınca ziyarete gidip, giderkende bir tas sıcacık çorba veya sıcak bir yemek göturmemiz, hatırlarını sormamız hoş olmaz mı?  Çocukluğumu hatırlıyorum da annemin ve mahallemizdeki komşularımızın ilişkileri o kadar samimiydi ki. Zannedersiniz herkes birbiriyle akraba. Hatta öyle yetiştirildik ki komşu kızı herkesin namusu olur hiç bir delikanlı yan gözle bakmaz, bakanıda af etmezlerdi. Ben İzmir’ de büyüdüm ege insanı sıcakkanlı, misafir perver, dost canlısıdır.  (daha fazla…)